El Desarrollo Sostenible y el Espíritu Humano
Bahá'í International Community

El Desarrollo Sostenible y el Espíritu Humano
Río de Janeiro, Brasil
junio de 1992



Por encima de cuestiones técnicas y políticas como los límites que han de
fijarse a los gases que producen el efecto invernadero, la forma de
promover un desarrollo sostenible y quién ha de pagar por ello, la
cuestión fundamental que enfrenta la comunidad mundial es ésta: ¿Puede la
humanidad, con sus arraigadas esquemas de conflicto, intereses egoístas y
falta de previsión, comprometerse a una cooperación bien orientada y una
planificación de largo alcance a escala global?
Las decisiones de la Cumbre para la Tierra destacaron tanto la complejidad
como la interdependencia de los problemas que enfrenta la humanidad.
Ninguno de estos problemas - las debilitantes desigualdades en el
desarrollo, las amenazas apocalípticas del calentamiento de la atmósfera y
la reducción de la capa de ozono, la opresión de las mujeres, el abandono
de niños y pueblos marginados, por nombrar algunos - puede ser abordado en
forma realista sin considerar todos los demás. Ninguno puede ser abordado
plenamente sin una medida de cooperación y coordinación en todos los
niveles que supere con creces todo cuanto haya experimentado
colectivamente la humanidad.
Sin embargo, la posibilidad de tal cooperación es arruinada por la
degradación generalizada del carácter humano. Aunque no son comúnmente
debatidos en relación con los desafíos del medio ambiente y el desarrollo,
hay actualmente en el mundo ciertas tendencias - entre las que se cuentan
la muy difundida falta de disciplina moral, la glorificación de la
avaricia y la acumulación de riquezas, el creciente colapso de la familia
y la comunidad, el aumento de la delincuencia y el desorden, el dominio
del racismo y la intolerancia y la prioridad que se da a los intereses
nacionales por encima del bienestar de la humanidad - todas las cuales
destruyen la confianza y la credibilidad, que constituyen la base de la
colaboración.
La inversión de estas tendencias destructivas es esencial para el
establecimiento de la unidad y la cooperación. Esta inversión requerirá
una profunda comprensión de la naturaleza humana. Pues, si bien la
economía, la política, la sociología y la ciencia ofrecen importantes
herramientas para abordar las crisis interdependientes que enfrenta la
humanidad, una verdadera resolución del peligroso estado de las cosas en
el mundo sólo podrá lograrse cuando sea tomada en consideración la
dimensión espiritual de la naturaleza humana y el corazón humano sea
transformado.
Aunque hay aspectos místicos que no son fácilmente explicables, la
dimensión espiritual de la naturaleza humana puede ser comprendida, en
términos prácticos, como la fuente de cualidades que transcienden el
estrecho interés personal. Tales cualidades incluyen el amor, la
compasión, la tolerancia, la confiabilidad, la valentía, la humildad, la
cooperación y la disposición al sacrificio en aras del bien común:
cualidades propias de una ciudadanía esclarecida, capaz de construir una
civilización del mundo unificado.
Los cambios profundos y de largo alcance, la unidad y cooperación sin
precedente, requeridos para reorientar el mundo hacia un futuro justo y
sostenible respecto del medio ambiente, sólo serán posibles tocando el
espíritu humano, apelando a los valores universales que son los únicos que
pueden hacer que las personas y los pueblos actúen en concordancia con los
intereses de largo plazo del planeta y de la humanidad como un todo. Una
vez que sea utilizada, esta poderosa y dinámica fuente de motivación
individual y colectiva liberará un espíritu tan profundo y benéfico entre
los pueblos de la tierra, que no habrá poder que resista su fuerza
unificadora.
La verdad espiritual fundamental de nuestra época es la unicidad de la
humanidad. La aceptación universal de este principio - con sus efectos en
la justicia económica y social, la participación universal en la toma de
decisiones sin antagonismo, la paz y seguridad colectiva, la igualdad de
los sexos y la educación universal - hará posible la reorganización y
administración del mundo como un solo país, el hogar del género humano.
Más que cien años atrás, Bahá'u'lláh desafió a los gobernantes y pueblos
de la tierra a hacer que su visión abarcara el mundo: "No debe
enorgullecerse quien ama su propio país, sino más bien quien ama el mundo
entero."La respuesta a este desafío está pendiente.


BIC Document #93-0401S


Statements Home Page / Indice Principal
Sobre la Comunidad Internacional Bahá'í Oficina de las Naciones Unidas...
©1997-2001 -- The Bahá'í International Community United Nations Office

Problemet me të cilat ndeshet njerëzimi nuk mund të trajtohen plotësisht pa një kooperim e bashkërendim të gjerë në të gjitha nivelet, që tejkalon shumë çdo gjë që përfshihet në përvojën kolektive të njerëzimit.

Një zgjidhje e vërtetë e gjendjes së rrezikshme të punëve në botë mund të realizohet vetëm kur dimensioni shpirtëror i natyrës njerëzore

të mbahet parasysh dhe zemra njerëzore të transformohet. Dimensioni shpirtëror i natyrës njerëzore mund të kuptohet praktikisht si burimi

i cilësive që e kapërcejnë egoizmin e ngushtë.

Tej çështjeve të tilla teknike e politike, si ç'kufizime duhen vënë për gazet e serrave, si mund të stimulohet zhvillimi i pandërprerë dhe kush do të paguajë për të, çështja themelore me të cilën ndeshet komuniteti botëror është kjo: A mundet njerëzimi, me modelet e tij të rrënjosura të konfliktit, me egoizmin dhe qëndrimin e tij dritëshkurtër, të angazhohet në një kooperim të qytetëruar e në një planifikim afatgjatë në shkallë botërore?

Zhvillimi i Takimit të Nivelit të Lartë të Tokës ndriçoi si kompleksitetin dhe ndërvarësinë e problemeve me të cilat ndeshet njerëzimi. Asnjë prej këtyre problemeve - padrejtësitë rraskapitëse të zhvillimit, kërcënimet apokaliptike të nxemjes së atmosferës e të shterimit të ozonit, shtypja e grave, lënia pasdore e fëmijëve dhe e popujve të prapambetur, duke përmendur vetëm disa prej tyre - nuk mund të trajtohet në mënyrë realiste pa mbajtur parasysh të gjitha të tjerat. Asnjëri prej tyre nuk mund të trajtohet plotësisht pa një kooperim e bashkërendim të gjerë në të gjitha nivelet, që tejkalon çdo gjë që përfshihet në përvojën kolektive të njerëzimit.

Por mundësinë për një kooperim të tillë e minon ulja e përgjithshme e karakterit njerëzor. Megjithëse zakonisht nuk diskutohen në lidhje me sfidat e mjedisit e të zhvillimit, në botë ka sot disa rryma - duke pëfshirë mungesën gjerësisht të përhapur të disiplinës morale, ngritjen në qiell të lakmisë e të akumulimit material, dobësimin gjithnjë më të madh të familjes e të komunitetit, rritjen e paligjshmërisë e të rrëmujës, mbisundimin e racizmit e të fanatizmit, përparësinë që u jepet interesave kombëtare mbi mirëqenien e njerëzimit - të cilat të gjitha shkatërrojnë besimin dhe sigurinë, që janë themelet e bashkëpunimit.

Eliminimi i këtyre rrymave shkatërrimtare është thelbësore për vendosjen e unitetit e të kooperimit. Eliminimi i tyre do të kërkojë një kuptim më të thellë të natyrës njerëzore. Sepse megjithë që ekonomia, politika. sociologjia dhe shkenca janë mjete të rëndësishme për trajtimin e krizave të ndërvarura me të cilat ndeshet njerëzimi, një zgjidhje e vërtetë e gjendjes së rrezikshme të punëve në botë mund të realizohet vetëm kur dimensioni shpirtëror i natyrës njerëzore të mbahet parasysh dhe zemra njerëzore të transformohet.

Megjithëse ka aspekte mistike që nuk shpjegohen lehtë, dimensioni shpirtëror i natyrës njerëzore mund të kuptohet praktikisht si burimi i cilësive që e kapërcejnë egoizmin e ngushtë. Cilësi të tilla përfshijnë dashurinë, dhembshurinë, durimin, besueshmërinë, kurajën, përunjësinë, kooperimin dhe vullnetin për sakrifica për të mirën e përbashkët. Këto janë cilësi të një qytetarie të ndriçuar, të aftë për të ndërtuar një qytetërim botëror të unifikuar.

Pasi të ketë vërshuar, ky burim i fuqishëm e dinamik i motivimit individual e kolektiv do të përhapë një frymë kaq të thellë e të shëndetshme midis popujve të botës, saqë asnjë forcë nuk do t'i rezistojë dot fuqisë së tij unifikuese.

E vërteta shpirtërore themelore e epokës sonë është njëshmëria e njerëzimit.

Ndryshimet e thella e që shkojnë larg, uniteti dhe kooperimi pa precedent që kërkohen për ta riorientuar botën drejt një të ardhmeje ekologjikisht të qëndrueshme e të drejtë, do të jenë të mundura vetëm duke prekur shpirtin njerëzor, duke iu drejtuar atyre vlerave universale, të cilat janë të vetmet që mund t'u japin mundësi individëve e popujve të veprojnë në përputhje me interesat afatgjate të planetit e të njerëzimit si një e tërë. Pasi të ketë vërshuar, ky burim i fuqishëm e dinamik i motivimit individual e kolektiv do të përhapë një frymë kaq të thellë e të shëndetshme midis popujve të botës, saqë asnjë forcë nuk do t'i rezistojë dot fuqisë së tij unifikuese.

E vërteta shpirtërore themelore e epokës sonë është njëshmëria e njerëzimit. Pranimi universal i këtij parimi - me të gjitha implikimet që sjell ai për drejtësi shoqërore dhe ekonomike, për pjesëmarrje të përgjithshme në marrjen e vendimeve pa kundërvënie, për paqen dhe sigurimin kolektiv, për barazinë e sekseve dhe arsim për të gjithë - do të bëjë të mundur riorganizimin dhe qeverisjen e botës si një vend i vetëm, si shtëpia e njerëzimit.

Mbi njëqind vjet më parë, Bahá'u'lláh-u sfidoi sundimtarët dhe popujt e tokës që ta bëjnë botëpërfshirës vizionin e tyre: "Nuk duhet të krenohet ai që do vendin e vet, por ai që do gjithë botën." Kjo sfidë ende pret përgjigje.